تورا من چشم در راهم شباهنگام
که می گیرند در شاخ ”تلاجن” سایهها رنگ سیاهی
وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم٬
تو را من چشم در راهم
شباهنگام در آن دم که بر جادهها چون مرده ماران خفتگانند٬
در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام
گرم یاد آوری یا نه٬من از یادت نمی کاهم٬
تو را من چشم در راهم
